Vorming van permanente magneten

Staal of andere materialen kunnen permanente magneten worden, omdat nadat ze op de juiste manier zijn bewerkt en verwerkt, de interne oneffenheden het beste zijn en de dwangkracht het grootst is. De kristalstructuur, interne spanning en andere inhomogeniteiten van ijzer zijn erg klein, en de dwangkracht is van nature klein. Er is geen sterk magnetisch veld nodig om het te magnetiseren of te demagnetiseren. Daarom kan het geen permanente magneet worden. Over het algemeen worden materialen die gemakkelijk te magnetiseren en te demagnetiseren "zachte" magnetische materialen genoemd. "Zachte" magnetische materialen kunnen niet als permanente magneten worden gebruikt, ijzer behoort tot dit soort materiaal

Klik om onze producten te bezoeken: Gesinterde NdFeB-magneet

Net als het soort magnetische stalen staven dat je meestal ziet. Permanente magneten zijn objecten die een bepaalde hoeveelheid restmagnetisatie kunnen behouden nadat het externe magnetische veld is verwijderd. Om de restmagnetisatie van zo'n object nul te maken en het magnetisme volledig te elimineren, moet een omgekeerd magnetisch veld worden toegevoegd. De grootte van het omgekeerde magnetische veld dat nodig is om de ferromagnetische substantie volledig te demagnetiseren, wordt de coërciviteit van de ferromagnetische substantie genoemd. Zowel staal als ijzer zijn ferromagnetisch, maar hun coërciviteit is anders. Staal heeft een grotere coërciviteit, terwijl ijzer een kleinere coërciviteit heeft. Dit komt omdat tijdens het staalproductieproces koolstof, wolfraam, chroom en andere elementen aan het ijzer worden toegevoegd om koolstofstaal, wolfraamstaal, chroomstaal, enz. Te maken. De toevoeging van koolstof, wolfraam, chroom en andere elementen veroorzaakt verschillende inhomogeniteiten in het staal onder normale temperatuuromstandigheden, zoals een ongelijkmatige kristalstructuur, ongelijkmatige interne spanning en ongelijkmatige magnetische sterkte. Deze inhomogeniteiten in fysische eigenschappen vergroten allemaal de coërciviteit van staal. Bovendien geldt: hoe groter de mate van oneffenheid binnen een bepaald bereik, hoe groter de dwangkracht. Deze inhomogeniteiten zijn echter niet de betere staat die staal onder welke omstandigheden dan ook heeft of heeft bereikt. Om de betere staat van interne inhomogeniteit van staal te bereiken, moet een goede warmtebehandeling of machinale bewerking worden uitgevoerd. In gesmolten toestand heeft koolstofstaal bijvoorbeeld dezelfde magnetische eigenschappen als gewoon ijzer; nadat het is geblust tegen een hoge temperatuur, groeit de oneffenheid snel en kan het een permanent magneetmateriaal worden. Als het staal langzaam wordt afgekoeld vanaf een hoge temperatuur, of het afgeschrikte staal wordt gesmolten bij 600 of 700 graden Celsius, zullen de interne atomen voldoende tijd hebben om zich in een stabiele structuur te ordenen, en zullen verschillende inhomogeniteiten worden verminderd. De dwangkracht neemt dienovereenkomstig af en het wordt niet langer een permanent magneetmateriaal.